Kiedy wynaleziono monokl? Jak nosiło się binokle? Czym były scissor-glasses i lorgnony? Jeśli kiedykolwiek zadałeś sobie choć jedno z wymienionych wyżej pytań - dobrze trafiłeś. W dzisiejszym artykule opowiadamy, jak wyglądały dawne okulary.

Pomiędzy rokiem 1000 a 1250 mnisi wynaleźli szkło powiększające, które wówczas nazywano „kamieniami do czytania”. Kładło się je na czytanym materiale i w ten sposób uzyskiwało powiększony obraz. Przełom nastąpił niewiele później. W 1285 roku na terenie obecnych północnych Włoch nieznanemu wynalazcy udało się oprawić dwie soczewki w jedną oprawę. W ten sposób narodziły się pierwsze okulary.

Okulary nożyczkowe

W owym czasie w Europie rosło zainteresowanie wielkim wynalazkiem. Pierwsza wersja pozostawiała wiele do życzenia. Posiadała sztywne oprawy wykonane z rogu, drewna, kości i skóry. Mimo to coraz więcej osób używało okularów, a to sprawiło, że szybko pojawiły się nowe modele. W połowie XIV wieku do produkcji opraw wykorzystywano już metale złota, srebra, miedzi i żelaza. Najbardziej popularne stały się wówczas tzw. scissor-glasses, wyglądem przypominające...nożyczki. Ten typ posiadał sprężysty mostek pozwalający zacisnąć okulary na nosie. Ich posiadaczami byli między innymi George Washington i Napoleon Bonaparte.

Monokl

Rozwój wynalazku zbiegł się w czasie z coraz większą popularnością druku. Nic dziwnego, że rosło zapotrzebowanie na okulary korekcyjne. Prace nabrały tempa w XVI wieku. Powstały wówczas pierwsze soczewki dla krótkowidzów. Jednak dopiero w kolejnym stuleciu zaczęto dzielić je według mocy. Pojawiły się wtedy okulary jednooczne trzymane na rączce. W XVIII wieku światło dzienne ujrzał nowy wynalazek. tzw. monokl. Stał się on bardzo popularny ze względu na komfort, jaki oferował. Był ciasno osadzony w okolicy oczodołów, dzięki czemu nie wymagał użycia rąk. W XIX wieku monokl stał się bardzo powszechny. Nosili go głównie mężczyźni z wyższych klas społecznych.

Binokle i Lorgnon

Problem mocowania okularów na nosie został rozwiązany już w 1760 roku, dzięki wynalezieniu przez londyńskiego optyka zauszników spoczywających na uszach. Popularność zyskały one jednak dopiero w XX wieku. W międzyczasie pojawiły się binokle i typ zwany lorgnon. Ten drugi zbudowany był z dwóch soczewek zamocowanych w jedną oprawę i zaopatrzonych w rączkę do trzymania. Lorgnon stał się bardzo popularny wśród dam z wyższych sfer, przez które traktowany był zazwyczaj jako biżuteria. Na przełomie XIX i XX wieku chętnie wybierano binokle. Były to okulary, które przy pomocy sprężystego uchwytu same trzymały się na nosie. Nosił je między innymi ówczesny prezydent Stanów Zjednoczonych Theodore Roosevelt.

Dzisiejsze okulary

Wiek XX przyniósł wiele zmian w sposobie ubierania się. Ludzie byli głodni nowości i świeżości. To, co modne we wcześniejszych stuleciach, stało się nagle staroświeckie i nieatrakcyjne. Hollywoodzkie gwiazdy upodobały sobie wtedy okulary z zausznikami, które przypominały noszone obecnie modele. Społeczeństwo szybko poszło w ich ślady. Przed rokiem 1940 na rynku dostępne były okulary w różnych rozmiarach, kształtach i kolorach.   Zainteresowanym historią okularów zapraszamy do artykułu pt. ”Krótka historia powstania okularów”.