Czy wiesz, że historia okularów sięga czasów starożytnych? Już w starożytnej Grecji używano narzędzi powiększających w postaci wklęsłych luster. Co ciekawe: w mitycznej Grecji popularne było kuliste naczynie wypełnione wodą, przez które mogliśmy oglądać rzeczywistość w powiększeniu.

Jestem jedną z osób, które od dziecka noszą okulary. Zmieniałam je co jakiś czas na przestrzeni lat, z połówek, na prostokątne, aż do tzw. typu Wayfarer, który ostatecznie zyskał moje największe zainteresowanie. Teraz dziwnym wydaje mi się fakt, że nigdy nie zadałam pytania: kto i kiedy wynalazł okulary - moje narzędzie pracy, a nawet przedmiot konieczny do życia. Przecież zawdzięczam mu tak wiele.

Krótka historia powstania okularów

Jak to często bywa i jak już podkreśliłam w pierwszym akapicie – wynalazek ma długą historię, za którą stoi wielu pomysłowych ludzi. Rzymski cesarz Neron - podobno – oglądał walki gladiatorów przez specjalnie wyszlifowany szmaragd. Również Chińczycy – około wieku X – używali kryształów, żeby lepiej widzieć. Takie rozwiązanie było wówczas bardzo popularne. Naturalnych przezroczystych kryształów używano do powiększania, wypolerowane natomiast służyły jako zwierciadła. Również w X wieku u Arabów pojawiły się pierwsze przyrządy, które można by nazwać okularami. W późniejszym okresie w Europie z przezroczystego szkła lub kwarcu kryształu wykonywano fragment kuli. Taką kulę umieszczano płaską stroną na karcie księgi i w ten sposób otrzymywano powiększone litery. Wszystko to zbliżało uczonych i mądrych do wynalazku okularów. W Europie okulary korekcyjne pojawiły się w XIV wieku i początkowo były bardzo niedokładne. Wynalazek miał miejsce we Włoszech i przeszedł do historii pod nazwą Oglarios de vitro. Do wykonania pierwszych oprawek użyto drewna, rogów zwierząt, skórę i kości. W XVIII wieku Benjamin Franklin, znany polityk i uczony wynalazł okulary dwuogniskowe.  Okulary przeciwsłoneczne sięgają podobnego okresu w dziejach, bo roku 1752.

Zaćma znana już w starożytności

Co ciekawe, istnieją świadectwa na to, że już starożytności pojawiły się pierwsze nauki leczenia oczu. Co więcej, mamy dowody na to, że już wtedy dokonywano zabiegów usuwania zaćmy. Zaćma, czyli katarakta oznacza „wodospad” (z języka greckiego). W Starożytności panowało bowiem dziwne przekonanie, że chorobę powoduje spływająca z mózgu biała ciecz, która zalewa oko. Trochę przerażające, prawda?

Leonardo da Vinci i soczewki kontaktowe

Na koniec warto dodać kilka słów na temat historii soczewek kontaktowych. Już w 1508 roku Leonardo da Vinci zastanawiał się, czy jest możliwe skorygowanie wady wzroku przy pomocy soczewki zakładanej bezpośrednio na powierzchnię oka. Na prawdziwy przełom trzeba było jeszcze chwilę poczekać. W roku 1887 Friedrich Anton Muller na zlecenie lekarza wykonał soczewkę korekcyjną, którą zaaplikowano choremu na zaćmę. Wynalazek zakończył się sukcesem – pacjent korzystał z niej aż do swojej śmierci w 1907 roku.